Δευτέρα, 30 Απριλίου 2012

Γιεσένιν

Ο Σ. Γιεσένιν (1895-1925) το 1922.






"στην τσέπη του αυτόχειρα Σεργκέι Γιεσένιν
 βρέθηκε ποίημα γραμμένο με το αίμα του"

(βιογραφικό λεξικό)





ποκλεισμένος στ χιονισμένο Λένινγκραντ
μελάνι καθαρ δν βρισκε Γιεσένιν.
Μς στ φωτι το μφυλίου τί σόι μελάνι ραγε το προμήθευαν;
Μήπως παχύρρευστο, κολλδες πο πηζε γρήγορα μέσα στν πέννα;
Μ εχε πέννα Γιεσένιν
γραφε μ τ παλι μολύβια τν μουζίκων
χνωτίζοντας κάθε τόσο τ στομωμένη κρη τους
μέχρι ν σπάσει, ν κοπε
κι λα τ γράμματα ξω π’ τος στίχους ν σκορπίσουν;
Μπρόντσκι δν εχε γεννηθε
μως χμάτοβα, Τσβετάγιεβα
δν εχαν ατς μι πέννα τς προκοπς ν το δανείσουν;
στω να φιαλίδιο μελάνης σινικς
σν ατ πο σπαζε πάνω στος πίνακες ρώσικη πρωτοπορία;
Λένε πς ατς δν γραφαν τ ποιήματά τους
μόνο τ παγόρευαν στ θυμωμένο γέρα
τ’ πάγγελναν δυνατ μέσα σ δωμάτια φθηνν ξενοδοχείων
κα στορία υπνη τ’ ποστήθιζε
ποστήθιζε στίχους, τίτλους, νόματα
μ ταν μιλοσε Γιεσένιν κλεινε τ’ ατιά της.
Τρότσκι τ εχε μαντέψει ταν γραφε:
«H πανάσταση κι ποιητς στς μέρες μας
δν φαίνεται ν χουν τ διο αμα»
μ γαλαζοαίματος Σεργκέι
πο μφέβαλλε ς τ τέλος
ξεκλείδωσε τς φλέβες του.

Νίκος Δαβέττας, «Το κόκκινο και το γαλάζιο».

Πβ. το άρθρο του Τρότσκι (Πράβντα, 19-1-1926) για τον Γιεσένιν:
http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=143634