Κυριακή, 2 Απριλίου 2017

Απόκριση στον Παλαμά



Γεώργιος Δροσίνης (1859-1951)

                                         ... Πώς αλλιώς
                        να σε πω; ο συνοδοιπόρος,
                        χαίρε...
                             ΚΩΣΤΗΣ ΠΑΛΑΜΑΣ

Συνοδοιπόροι ναι, μαζί κινήσαμε
στης Τέχνης το γλυκοξημέρωμα — όμως,
με του καιρού το πέρασμα, χαράχτηκε
του καθενός μας χωριστός ο δρόμος:

Εσύ το Ωραίο μες στα μεγάλα ζήτησες
κι εγώ στα ταπεινά κι απορριμμένα,
και δούλεψες το μπρούντζο και το μάρμαρο
κι άφησες τον πηλό της γης σ’ εμένα.

Στις αλπικές χιονοκορφές ανέβηκες
και στάθηκα στις λιόφωτες ραχούλες·
αρχόντισσες και ρήγισσες οι Μούσες σου
κι εμένα ψαροπούλες και βοσκούλες.

Εσύ στης δάφνης τ’ ακροκλώναρα άπλωσες
κι εγώ σε κάθε χόρτο και βοτάνι·
στεφάνι έχεις φορέσει από δαφνόφυλλα
λίγο θυμάρι του βουνού μού φτάνει.


Γεώργιος Δροσίνης, «Απόκριση στον Παλαμά», Φευγάτα χελιδόνια (1911-1935),
Αθήνα, εκδόσεις Ι. Ν. Σιδέρης, 1936.