[...]
Στο σώμα, στην ενθύμηση πονούμε.
Μας διώχνουνε τα πράγματα, κι η ποίησις
είναι το καταφύγιο που φθονούμε.

Κ. Γ. Καρυωτάκης, [Είμαστε κάτι...], Ελεγεία: δεύτερη σειρά, 1927.

Σάββατο 1 Αυγούστου 2026

Δευτέρα 20 Ιουλίου 2026

Υστερόγραφο στο φως

 
Αλέξης Σταμάτης (1960-2026)

Αν έφτασες ως εδώ, περπάτησες επάνω μου.
Γράφω επειδή υπάρχει χώρος
ανάμεσα σε δύο εκλάμψεις
                       — και θέλησα να σταθώ εκεί.
Σε ευχαριστώ
που άντεξες τη διάρκεια
και δεν έφυγες όταν άρχισε να πονά.
Ποτέ δεν μίλησα με τον θεό.
Ίσως επειδή η γλώσσα μου
είχε ήδη χρησιμοποιηθεί σε άλλα στόματα.
Αλλά τον ένιωσα.
Ως παύση
που δεν μου ανήκε.
Η ποίηση δεν αλλάζει τον κόσμο.
Αλλάζει την ταχύτητα
με την οποία σε διαπερνά.
Και τότε, κάποιες νύχτες,
μπορείς να αναπνέεις χωρίς εξήγηση.
Αυτό το βιβλίο
απλώς διατηρεί το σχήμα
ενός σώματος που δεν πρόλαβε να γείρει σε άλλο σώμα.

Αν βρίσκεσαι εκεί,
σε κάποιο άλλο γεωγραφικό σημείο, σε μια σχέση χωρίς ονόματα
                                                            — κράτα αυτό:
Η φωνή που δεν ζητά να ακουστεί είναι αυτή που παραμένει.
Όχι γιατί είναι δυνατή.
Αλλά γιατί δεν υπάρχει πουθενά αλλού να πάει.


Αλέξης Σταμάτης, «Υστερόγραφο στο φως»,
Η ασθένεια των απαλών πραγμάτων (εν. 1η: Το πένθος των κβάντων),
Κάπα Εκδοτική, 2025.

Τρίτη 23 Ιουνίου 2026

Τρία είδη φίλων

 

S.T. Coleridge (1772-1834)
Though friendships differ endless in degree,
The sorts, methinks, may be reduced to three.
Ac quaintance many, and Con quaintance few;
But for In quaintance I know only two —
The friend I've mourned with, and the maid I woo!
 
 
Samuel Taylor Coleridge, Fragment 10:
The Three Sorts of Friends, The complete poetical works of S. T. Coleridge, ed. Ernest Hartley Coleridge, Oxford: At the Clarendon Press, 1912.