Ερωτηματικό

 

Μελισσάνθη (1907-1990)

 

Σ’ αγνώστους ουρανούς οδεύουμε τυφλοί...

Κάθε μας πράξη ανθρώπινη πώς ν’ ακτινοβολεί

στο άπειρο; Τι προέκταση να παίρνει και τι σχήμα

πέφτοντας ο ίσκιος μας, πέρα από το μνήμα;

Στις χώρες των θεών πώς ν’ αντηχούνε

τα βήματά μας; Τα λόγια μας ποιοι άβυσσοι να τ’ ακούνε;

Τι όντα να λούζονται μες στα χαμόγελά μας;

Και τα δάκρυά μας

τι ήχο να κάνουν στη στέγη τ’ ουρανού;

Τι βλέμματα να πέφτουνε στα πρίσματά τους;

Η οδύνη μας ποιους να φλογίζει βάτους;

Τι θόλους να βαστάζει η σκέψη μας του θείου του νου;

Και οι άγγελοι με τι όνομα να μας γνωρίζουν;

Σε ποια ουράνια τόξα να ιριδίζουν

όλα μας τ’ άγνωστα έργα;

Κι οι αχτίνες που του Λόγου λύγισεν η βέργα

στο θαύμα αυτό του κοσμικού τού ονείρου

σε ποιο σημείο να σμίγουνε του απείρου;…

 

Μελισσάνθη (λογοτεχνικό ψευδώνυμο της Ήβης Κούγια-Σκανδαλάκη), «Ερωτηματικό», Η φλεγομένη βάτος, Αθήνα, 1935.