Τα τέσσερα λάθη "του αγνώστου"

 

Πρώτο σου λάθος: από κούνια να ’σαι δούλος.

Δεύτερο, δούλος σε κατάδουλη εποχή.

Τρίτο, δεν ήσουν μόνο δέρμα, αλλά ψυχή.

Τέταρτο, δεν πουλήθηκες στον ξένο μούλος.

 

Αν ήσουν ώς τα κόκαλα ραγιάς και σάπιος,

δε θα ’σουν τώρα σκοτωμένος, αλλά «κάποιος».

Κι ο τελευταίος δε θα ’σουν «άγνωστος» μπατίρης,

μα πρώτος και γνωστός, ακόμα και βεζίρης!

 

Μηδέ θα σε κορόιδευαν οι λαοπλάνοι,

ντόπιοι και ξένοι, μ’ ένα ψεύτικο στεφάνι·

μα δήμιος του λαού και μαύρος με τους μαύρους,

θα κολυμπούσες τώρα στους μεγαλοσταύρους!

 

Κώστας Βάρναλης, «Τα τέσσερα λάθη “του αγνώστου”»,

Ελεύθερος κόσμος (μέρος δεύτερο), 1965-1966.

Φλεγόμενος φάρος

Joseph Wright of Derby (1734-1797), "A lighthouse on fire at night", 

c. 1770, The Fitzwilliam Museum, Cambridge, UK

Κατά Βοναπάρτου

 

(Με ομοιοκαταληξίες προσυμφωνημένες)

 

Δ. Σολωμός, έργο Δ. Μυταρά

Την ανθρωπότητα είδα, που `χε στην καρδιά της

μπηγμένο το κεντρί του πόνου, να σφαδάζει·

τον τύραννο την είδα να θωρεί, που βάζει

αλάτι στις πληγές της. Κι αν τα σωθικά της

 

της τα μασούσε η φρίκη, εκειός την ικεσιά της

για μπαίγνιο αναλογάει, κι ουδέ στιγμή διστάζει

το νύχι στις λαβωματιές βαθιά να μπάζει,

και, σαν το βγάζει, ευθύς να γλείφει τα αίματά της.

 

Μια ξέφρενη τον κυνηγάει, άρρωστη μανία

τον κόσμο ολόβολο σ’ ερείπια να χαλάσει,

να χτίσει απάνω τους βασίλειο η ανομία.

 

Μες στην ψυχή του τη σκληρή δεν νιώθει τύψεις·

η απάνθρωπη μονάχα τον κεντρίζει δράση

για να `ναι πάντα ωμός και βασιλιάς της θλίψης.

 

 

Διονύσιος Σολωμός, «Contro Bonaparte» (Κατά Βοναπάρτου), ιταλικό σονέτο του 1820. Στο: Διον. Σολωμός, Άπαντα τα ιταλικά (δίγλωσση έκδοση), έμμετρη μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής με τη συνεργασία του Νίκου Παπαδόπουλου, Αθήνα, εκδ. Gutenberg, 2021, σελ. 218-219.